Opinie: open brief van de vierdejaarsstudenten verpleegkunde van VIVES Kortrijk

Frank Devos
verpleegkundekortrijk.jpg

Op 18 maart 2020 verscheen in Het Nieuwsblad een artikel met als titel Klaagzang studenten verpleegkunde valt niet in goede aarde. Hierin legt de krant een aantal citaten uit reacties op social media in de mond van anonieme studenten, waarin met name de huidige werkdruk tijdens de coronacrisis in combinatie met de bachelorproef wordt aangeklaagd. De studenten herkennen zich echter niet in het artikel en Emil Claeys uit Izegem, student bachelor in de verpleegkunde aan VIVES Kortrijk, schreef daarop op eigen initiatief een reactie, die mede-ondertekend werd door 49 andere studenten uit de opleiding. Wij publiceren hier de reactie integraal en ongewijzigd.

Met spijt in het hart las ik het artikel uit het Nieuwsblad. Dit artikel werd zogenaamd in naam van alle studenten van het vierde jaar verpleegkunde van de VIVES Kortrijk geschreven, tot mijn grote verbazing. Als vierdejaarsstudent verpleegkunde was ik namelijk niet op de hoogte van dit artikel. Hetgeen erin staat is dan ook niet mijn mening, noch de mening van de volledige groep.

We moeten wel toegeven: de opleiding verpleegkunde stond voor ons nog niet op punt. Hoe kan het ook anders? Vanuit de politiek werd verwacht dat men zo'n complexe opleiding, vol hoorcolleges, stages, vaardigheidslessen en simulatieoefeningen, in slechts één jaar kon omvormen. Er werd verwacht bergen werk te verzetten in een oogwenk. Deze werkpunten kwamen al meermaals aan bod op sociale media en in de pers.

Wat helaas niet aan bod komt in die media is hoe vele partijen hun best doen om de opleiding zo snel mogelijk op punt te kunnen zetten. Vanuit de hogeschool worden er inspraakmomenten gehouden samen met de studenten, er is een studentenadviesraad, er zijn studenten aanwezig op de permanente onderwijscommissies, bij focusgesprekken, etc. Er wordt rekening gehouden met de feedback, er worden zaken besproken en aangepast naar de volgende jaren. De mening van de student telt binnen de opleiding, er wordt naar ons geluisterd. Ons onderwijs wordt op die manier door en voor de studenten naar een hoger niveau getild.

Ook wat betreft de bachelorproef is men op dit huidige ogenblik aan het zien wat men kan doen. Zal men hem laten doorgaan? Zal men het laten voor wat het is? Gezien de crisis rond de corona-uitbraak zijn dit geen evidente beslissingen. Toegegeven, voor de studenten is het veel werk om per semester een bachelorproef af te leveren. Maar ook hier ben ik zeker dat men rekening houdt met de mening van de student, dat wij niet voor onmogelijkheden komen te staan, dat het zwaard van Damocles niet boven ons diploma zal hangen.

Zelfs bij de stages die in woelige vaarwateren terecht zijn gekomen door de corona-crisis kunnen we rekenen op hulp vanuit de hogeschool. Geannuleerde stages werden onmiddellijk opgevangen door de stagecoördinator, de getroffen studenten werden telefonisch op de hoogte gehouden van de laatste veranderingen, de fysieke stagegesprekken werden vervangen door online evaluatiemomenten enzovoort. Ook hier zet de school in op een goed alternatief, zelfs wanneer het al druk genoeg is nemen ze dit er nog bij.

Over stages gesproken... Naast die andere vormen van studentenparticipatie wordt er ook hier gekeken naar de interesses van de student. Wie wil waar staan en wie wil wat doen? Dat het niet allemaal van een leien dakje loopt zal niemand ontkennen. Er zijn namelijk veel studenten met een gezamenlijke interesse in bepaalde diensten. Maar in de mate van het mogelijke wordt ook hier met ons rekening gehouden.

In het organiseren van de stages tout court, trouwens. Er wordt massaal overleg gepleegd tussen de hogescholen en de stage-verlenende instellingen. Ook bij deze overleggen zet men ons als student centraal, er wordt een doordachte keuze gemaakt in welke stages geschikt zijn. Wie kan een interessante stageplaats bieden? Waar kan er een meerwaarde geboden worden voor de stage van de vierdejaarsstudent? Gezien wij de eerste lichting vierdejaars zijn is dit geen evidente oefening, maar toch gaat de hogeschool hiervoor door het vuur. Dus klagen over de hogeschool? Niet in mijn naam!

Niet alleen onze hogeschool, VIVES, gaat hier ver in. Ook vanuit andere hogescholen, vanuit verschillende organisaties en koepels wordt nog hard gewerkt aan de opleiding. Vergaderingen in Brussel, samenkomsten met de VLHORA, noem maar op. Allemaal met één gezamenlijk doel, een goede opleiding verpleegkunde te bieden.

Net daarom vraag ik ook aan u om niet alleen de slechte dingen te belichten, om geen sensatie te zoeken rond de opleiding verpleegkunde, om een gezondheidszorgsysteem en het bijhorende onderwijs in tijden van crisis niet verder te belasten in de naam van velen. Het is tijd voor samenhorigheid, begrip en een portie gezond boerenverstand.

Het is tijd om te appreciëren wat er gedaan wordt, zeker hetgeen niet zichtbaar is.

Dank u.

Met vriendelijke groeten
Een trotse student verpleegkunde
In naam van nog negenenveertig medestudenten.

Emil Claeys
Student bachelor in de verpleegkunde vierde opleidingsfase
VIVES Kortrijk

Deel dit via